160 - منافق [ المنافق ] دوروئى و نفاق مكر و فريبكارى از صفات ناپسنديده است . قرآن كريم منافقين را به اين خلق بد معرفى كرده است : يُخادِعُونَ اللَّهَ وَ الَّذِينَ آمَنُوا . « 1 » اين مردم دو رنگ با خدا و مسلمانان از در نيرنگ و فريب وارد ميشوند و بلافاصله فرموده است : فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ . اين فريبكاران منافق دچار ناخوشى روحى و معنوى هستند . في وصيّة امير المؤمنين عليه السّلام لكميل بن زياد : يا كميل جانب المنافقين و لا تصاحب الخائنين ايّاك و تطرّق ابواب الظّالمين و الاختلاط بهم ايّاك ان تطيعهم او تشهد مجالسهم بما سخط اللَّه عليك . « 2 » على عليه السّلام بكميل بن زياد سفارش كرد كه از منافقين اجتناب كن و با افراد خائن رفاقت منما ، بپرهيز از اينكه بخانهء ستمكاران رفت و آمد كنى و با آنان بياميزى ، بپرهيز از اينكه فرمانبردار آنها باشى و در مجالسشان حاضر شوى كه خدايت بر تو غضب روا دارد .

--> ( 1 ) سورهء 2 آيهء 8 ( 2 ) مستدرك 2 ، صفحهء 67